Κρασί....δεν ξέρω από που να αρχίσω.. βλέπετε το κρασί σε πολλούς "σταθμούς" της ζωής μου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Θα ξεκινήσω πηγαίνοντας πολλά χρόνια πίσω και θα θυμηθώ το πρώτο μου ταξίδι στο εξωτερικό, το 1986, όπου είχα πάει στην Γαλλία με ένα πρόγραμμα ανταλλαγής νέων, βοηθούσαμε στην συντήρηση μνημείων και μας προσφεραν την φιλοξενία.
Η περιοχή που επισκέφθηκα ήταν η Καμπανία.
Εζησα πρωτόγνωρες εμπειρίες ταξιδιωτικές, όμως η μεγάλη έξπληξη ήταν η επίσκεψη μου σε ενα οινοποιείο σαμπάνιας
στο Μumm που παράγει την διάσημη σαμπάνια Gordon Rouge.
Θυμάμαι την έκπληξη μου κατεβαίνοντας στα κελάρια,
Η θερμοκρασία πολύ χαμηλή, ημίφως και δέος....ναι δέος, έτσι ένιωσα.
Ηδη είχα αρχίσει να επιθυμώ να δοκιμάσω λίγη σαμπάνια, μέχρι τότε, την μόνη σαμπάνια που είχα δοκιμάσει ήταν μια "φθηνή" ελληνική από αυτές που την επόμενη μέρα για να συνέλθεις
χρειάζεσαι ένα κουτί ασπιρίνες.... εκείνη την μέρα ανακάλυψα την υπέροχη γέυση της σαμπάνιας και επισήμως ήταν η πρώτη φορά που ερχόμουν σε κατάσταση ευφορίας από το κρασί :-)
Περιττό βέβαια να σας πω ότι αν και Ιούλιος έκανε πολύ κρύο και ιδίως το βράδυ. Κατά την διάρκεια της ημέρας το τοπίο ήταν, σχεδόν καθ ολη την διάρκεια της παραμονής μου, ομιχλώδες. Επίσης η Reims ήταν πανέμορφη και ο καθεδρικός νάος ήταν απίστευτης ομορφιάς.
Και σαν μια τελική διαπίστωση από την περιοχή και τον κόσμο είναι ότι επικρατούσε απίστευτη "κομψότητα" παντού. Στις πόλεις, στα χωριά, στους ανθρώπους παντού !
Λίγα χρόνια αργότερα δούλευα για ένα πρόγραμμα της ΕΕ για τις τουριστικά αναπτυσόμενες περιοχές της Μεσογείου με συνδετικό κρίκο μεταξύ αυτόν το ελαιόλαδο. (αυτή την δουλειά θα πλήρωνα να την ξανακάνω, αρκεί ...αλλο θέμα ...λοξοδρομώ). Ο δρόμος μου ήταν συχνά το Caceres στην Ισπανία και η Nyons στην Γαλλία.
Σε ένα από τα ταξίδια μου στην Nyons, επισκέφθηκα ένα χωριό την Vinsobres
Eκεί "μυήθηκα" στο ροζέ κρασί. Στο αεροδρόμιο της Μασσαλίας επιστράτευσα όλες μου τις ιστορικές γνώσεις αναλύοντας με τα καταπληκτικά γαλλικά μου (με κρητική προφορά) στην υπαλληλο της αεροπορικής εταιρείας, ότι και αυτή είναι Ελληνίδα αφού η Μασσαλία αποικήθηκε από τους Φωκαείς και ότι πρέπει να μου χαρίσει το υπέρβαρο των 40 κιλών ( η ωμοπλάτες μου πονούσαν 2 βδομάδες) από τα 32 κρασιά που μου χάρισαν οι οινοπαραγωγοί!!!
Στο συγκεκριμένο ταξίδι λάτρεψα την Γαλλία και συνειδητοποίησα ότι ο κόσμος που ασχολείται με το κρασί είναι υπέροχος. Επίσης από αυτό το ταξίδι και μετά άρχισα να ονειρεύομαι κάτι που έχει σχέση με την Provece, αλλά αυτό θα σας το αποκαλύψω σε μια άλλη ανάρτηση.
Δέκα χρόνια αργότερα ήρθε στην περιοχή μας ένας οινοποιός, ντόπιος στην καταγωγή, αλλά έλλειπε πολλά χρόνια στο εξωτερικό και επέστρεψε εδώ προκειμένου να ασχοληθεί με την τοπική ποικιλία και να φτιάξει δικό του οινοποιείο. Το κρασί του 1996 ήταν ένα υπέροχο κόκκινο, όπου πολύ γρήγορα, έγινα θαυμάστρια του και λίγα χρόνια μετά παντρευτήκαμε και τώρα πια έχουμε μαζί ένα παιδί και μοιραζόμαστε μαζί την αγάπη μας για το κρασί :-)
-----πολλές φωτογραφίες είναι από το wikipedia ελεύθερες για χρήση, μια που τότε δεν φωτογράφιζα καθόλου - βλέπετε τότε δεν είχα blog :-)
αυριο Βουργουνδία παρτ του.
