ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΣΤΗΝ ΖΩΗ.

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008

Σιγά μην κλάψω ...Σιγά μην φοβηθώ ...σιγά μην κλάψω....

Η είδηση της δολοφονίας του εφηβου στα Εξάρχεια με βρήκε σε μια πολύ παράξενη κατάσταση, ήμουν κουρασμένη, ξενυχτισμένη, είχα κάνει πάλι εκατοντάδες χιλιόμετρα, είχε προκύψει δουλειά, βρέθηκα στην Θεσσαλονίκη αργά το βράδυ του Σαββάτου και στο μεζεδοπωλείο κάποιου φίλου και άκουσα την είδηση, κάπως αόριστα και παραπλανητικά και ότι η Αθήνα - Θεσσαλονίκη φλέγονται ... έτσι όπως το άκουσα νόμισα πως σε κάποια συμπλοκή αναρχικών και αστυνομίας πέσανε μολότοφ κλπ τελος πάντων ότι έγινε της πουτ.... όταν βγήκαμε κατά της 3 από το μαγαζί για να πάμε στο ξενοδοχείο στην Θεσσαλονίκη επικρατούσε ένα τεράστιο μποτιλιάρισμα. Γυρίζουμε στο ξενοδοχείο, και δεν καταλάβαμε και πολλά πολλά , το πρωί της Κυριακής ουσιαστικά συνηδειτοποίησα τι έγινε. Σοκαρίστικα, θα μου πείτε και ποιός δεν σοκαρίστηκε ... όλοι μας λυπηθήκαμε όλοι γιναμε κομμάτια, ΟΜΩΣ προσωπικά θα καταλήξω σε μία σκέψη, θέση, απόψη όπως θέλετε πείτε το, που με απασχολέι ακριβώς 20 χρόνια. 1988 καλοκαίρι, αρχές Αυγούστου. Πέφτει ένα αεροπλάνο της Ολυμπιακής σε μια πτήση για την Σάμο, από 'η προς Σάμο, δεν έχει σημασία, την επόμενη μέρα θα πετούσαμε για Λονδίνο με την παρέα μου για διακοπές. Λίγες εβδομάδες αργοτέρα βγαίνει το πόρισμα ότι ήταν ανθρώπινο λάθος και ότι ο χειριστής είχε ψυχολογικά προβλήματα ή κάτι τέτοιο. Από τότε αναρωτιέμαι, σου κάνουν μία κρίση στα είκοσι χρόνια αν κάνεις για μια δουλειά, και μετα σου λένε πάρε το αεροπλάνο και πέτα το εφ όρου ζωής? δεν θα έπρεπε αυτός που πετάει το αεροπλάνο και μαζί του παίρνει και την ευθύνη κάποιων άνθρωπων να περνάει από κάποιες κρίσεις για την υγεία του γενικώς, σωματική και ψυχική? Ο ειδικός φρουρός που του έδωσαν όπλο και σφαίρες για να σκοτώσει τον κακό δεν πρεπει να περασει από κάποια τεστ? διοτι ίσως καποτε να μπορούσε να ξεχωρίσει τον κακό από τον καλό αλλά μήπως στην πορεία τα μπέρδεψε λίγο το μυαλό του....άλλωστε τα ψυχοφαρμακα παίζουν πολύ στην εποχή μας.... Δηλαδή αν έχει κάποιος μια σχιζοφρένεια από αυτές που δεν φαίνονται δια γυμνού οφθαλμού θα τον έχει εκεί ο κάθε προιστάμενος και θα τον στέλνει για υπηρεσία οπλισμενο.... δλδ θα τρελαθούμε στο τέλος. Από την άλλη σκεφτομαι ότι ίσως και να γίνονται κρίσεις σε ετήσια βάση, αλλά μπορεί οι επιτροπές να αποτελούνται από κάποιους "υπεύθυνους" "επιστήμονες" που μοιραζουν βεβαιώσεις ότι όλοι έχουν καλώς ... Από την άλλη ακουσα και διάφορες μπούρδες ότι φταίει η κυβέρνηση και διάφορες μπούρδες ...είναι δυνατόν ο Καραμανλής ή ο κάθε Καραμανλής να διεταξε κανένα να πάει να δολοφονήσει το παιδί... αυτά είναι μπούρδες, αν ήθελε να πέσει η κυβέρνηση, θα έκανε εκλογές, δεν θα έκανε δολοφονίες. Και θα αναρωτηθώ, οι φίλοι ή οι συγγενείς του ειδ. φρουρού είχαν άραγε ενδείξεις οτι ο τύπος δεν στέκεται και πολύ με τα καλά του? αλλά εντάξει τον θεωρούσαν επικύνδυνο... όπως συνήθως συμβαίνει με όλα τα εγκλήματα ..."ναι καλο παιδί ήταν, είχε και αυτός τα προβλήματα του , αλλά δεν φαντάζομουν πως θα έφτανε ως εκεί..." σκέφτομαι και όλους αυτούς που έχασαν τους κόπους τους ...'αντε να χεις να καλύψεις επιταγές να πληρώσεις δυο μισθούς, ικα, ταμείο εμπόρων, παρντον οαεε, φροντιστήρια, τον δημοτικό παιδικό σταθμό που ξέχασε ο δήμος να φτιαξει τα χαρτιά για να λάβει από την χρηματοδότηση και να πληρώσεις 215 τον μήνα, ενοίκιο, δεη, οτε, ευδαπ, φπα, φόρο και προκαταβολή φόρου κλπ κλπ κλπ και έρχεται το οργισμένο κωλόπαιδο που δεν ξέρει τον λόγο που διαδηλώνει και απλά πήγε για να τα σπάσει και σου κάνει το μαγαζί λαμπόγιαλο και η αστυνομία ξύνει τα... να μην πω τι ξύνει ... και τι κάνει? και αν θέλεις να ασφαλίσεις την περιουσία σου δεν σου την ασφαλίζει κανείς διότι έχεις μαγαζί σε επικίνδυνη ζώνη δλδ την σταδίου και την πανεπιστημίου.. Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω. Και πως ο κόσμος είν' ανήμερο θεριό κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω. Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω. Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ' αλλάξω. Μα εγώ μ´ ένα άγριο περήφανο χορό σαν αετός πάνω απ' τις λύπες θα πετάξω. Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ. Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό, θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ. Μου λεν αν φύγω πιο ψηλά θα ζαλιστώ καλύτερα στη λάσπη εδώ μαζί τους να κυλιέμαι. Και πως αν θέλω περισσότερα να δω, σ' ένα καθρέφτη μοναχός μου να κοιτιέμαι. Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω. Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό είμαι μικρός πολύ μικρός για να τ' αλλάξω. Οταν φεύγει κανένα κάθαρμα σκέφτομαι "ξεβρώμισε ο τόπος", ποτέ δεν το λέω αλλά το σκέφτομαι, τώρα το εξομολογούμαι, όμως, αμαρτία εξομολογημένη ουκ έστιν αμαρτία... όταν ένας άθρωπος χάνεται ΑΔΙΚΑ και ΑΚΑΙΡΑ πάντα σκέφτομαι "μακάρι να υπάρχει αιωνια ζωή, μακάρι εκεί να είναι καλύτερα και ας μην το ξέρουμε η εν ζωή....και αν είναι έτσι ..."Αγόρι μου,θέλω να σου ευχηθώ καλά χριστούγεννα και να σαι καλά όπου και να σαι "
Μα εγώ μ´ένα άγριο περήφανο χορό σαν αετός πάνω απ' τις λύπες θα πετάξω. Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό, θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.

13 σχόλια:

rena on 8 Δεκεμβρίου 2008 - 5:16 μ.μ. είπε...

poso dikio exeis...dustuxos omos to pa8hma den ginetai pote ma8hma!
krima to paidi, pou efuge etsi..
kai o ka8e an8ropos pou efuge apo tetoia la8h..

Phivos Nicolaides on 8 Δεκεμβρίου 2008 - 6:38 μ.μ. είπε...

Το θέμα είναι λυπηρό όπως και να το δει κανείς.

eleni on 8 Δεκεμβρίου 2008 - 7:20 μ.μ. είπε...

Απόλυτο δίκιο έχεις Νατάσσα-Το 16χρονο αγόρι άδικα χάθηκε από έναν ανεγκέφαλο,αλλά αυτό δεν είναι άλλοθι για τα έκτροπα που συμβαίνουν από χθες.
Αυτό το ποίημα;στίχοι; δεν το ξέρω είναι υπέροχο.
Καλό βράδυ!

Ελευθερία on 8 Δεκεμβρίου 2008 - 7:46 μ.μ. είπε...

Νατασσα μαζι σου η περιγραφη σου και οι σκεψεις σου συμφωνουν με τις δικες μου.Τελικα οτι τραβαει η κοινη γνωμη την ακολουθουν και οι δημοσιογραφοι και τα μπλοκ και δωστου σελιδες καθισμενοι μπροστα στην οθονη και πασχοντες εκ του μακροθεν με αυτη την μανα που εμαθε το ΅καλο΅ νεο απο τηλεοραση.Σε διαβαζω και σ¨εχω στα λινκ μου ,απλα δεν ετυχε να σου γραψω.Νασαι καλα ελευθερια

Natassa on 8 Δεκεμβρίου 2008 - 7:56 μ.μ. είπε...

@rena
για μένα δημοκρατία είναι ο νόμος και η εφαρμογή του...όσο αυτό δεν υπάρχει νοιώθω ότι ζω σε ζούγκλα ....

@Phivos
μα πραγματικά έτσι είναι
όπως και να το δεις...

@eleni
δεν έχω το χάρισμα της γραφής και δεν ξέρω κατά πόσο μπορώ να εξωτερικεύσω με το πληκτρολόγιο συναισθήματα ...αλλά έτσι ακριβώς είναι ...άπαξ και νευριάσεις, άπαξ και βρίσεις και χτυπήσεις και και και ...για μένα χάνεις το δίκιο σου...και απλά νομίζω ότι αυτά τα έκτροπα δεν βάφουν ακόμα πιο μαύρες τις μέρες αλλά τις ξεφτυλίζουν. Πίστευω στην διαδήλωση ως μέσο έκφρασης της γνώμης,όμως δεν πίστευω στον βανδαλισμό γιατί είναι εργαλείο αναρχίας. Γνωρίζοντας μια ένταση, μία κατάσταση που "καίει" πιστεύω ότι αυτός που οργανώνει την διαδήλωση πρέπει να διαφυλάξει και την αξιοπρέπεια της. Δεν νομίζω -αν εχει οποιαδήποτε επαφή με την πραγματικότητα- η μάνα του νεκρου εφήβου να νοιώθει καλύτερα επειδή καποια στοιχεία (να μη τους ονομάσω αλλιώς) στο όνομα της δολοφονίας του δικού της παιδιού, καίνε σπίτια αθώων, μαγαζιά αθώων που αγωνιζονται να επιβιώσουν σε μια δύσκολη εποχή, αυτοκίνητα αθώων αλλά πάνω απ όλα καίνε την κοινωνία...μακριά κουβέντα αυτή που είπα τώρα, θα μπορούσα να γράφω μέχρι το πρωί προκειμένου να εξηγήσω τι εννοώ, αλλά πιστεύω ότι εσύ καταλαβαίνεις μ αυτό και μόνο.

οι στοίχοι είναι απο τον τραγουδι του Γιάννη Αγγέλακα "σιγά μην κλάψω -σιγά μην φοβηθώ"
...έδωσα τον τίτλο χωρίς καν να το σκεφθώ διότι την ώρα που έμαθα την είδηση, ακουγα το συγκεκριμένο τραγούδι, την επόμενη μέρα που έμαθα περισσότερα απλά είχα δέσει το γεγονός με το τραγούδι αυτό...η τελευταία στροφή κατά την γνώμη μου είναι συγκλονιστική.
Κατά τα αλλα εγώ προσωπικά και πριν ακούσω το τραγούδι πάντα λόγω χαρακτήρα έλεγα ότι δεν πρέπει να το βάζεις κάτω και να μη σε γονατίζουν τα γεγονότα και ως μονάδα αλλά περισσότερο και ως κοινωνία.
Το τραγούδι μπορείς να το ακούσεις εδώ :

http://www.youtube.com/watch?v=X5o5qhS4Rmg

άκουσε το, είναι ενδιαφέρουσα η εκτέλεση του.

Natassa on 8 Δεκεμβρίου 2008 - 8:04 μ.μ. είπε...

@Ελευθερία

χαίρομαι που υπάρχουν και άλλοι που έχουν την ίδια γνώμη με μένα, πολλές φορές μέσα στα ιστολόγια εκφράζονται πολύ ακραίες απόψεις που με βρίσκουν αντίθετη και με κάνουν να νοιώθω πολύ μόνη εδώ μέσα, με αποτέλεσμα να κρατώ την γνώμη μου για τον εαυτό μου.
Η συνέχεια της σκέψης μου είναι λίγο πιο πάνω στην κουβέντα μου με την Ελένη.
....αχ αυτή η μάνα ....
ευχαριστώ πολύ που μου έγραψες

eleni on 8 Δεκεμβρίου 2008 - 9:00 μ.μ. είπε...

Καταλαβαίνω Νατάσσα όσα λες και συνοψίζεις με τη φράση "αχ αυτή η μάνα".
Αγωνιώ για τα παιδιά μου,ευτυχώς που η μικρή λείπει στη Δανία,γιατί θα είχε κατεβεί στη διαδήλωση κι εγώ θα είχα τρελαθεί με όσα βλέπω να γίνονται.

Natassa on 8 Δεκεμβρίου 2008 - 9:05 μ.μ. είπε...

@eleni
σπουδάζει η κόρη σου εκεί?
όμορφη η Δανία, έχω πάει πολλές φορές στο παρελθόν, μ αρέσει και η τάξη της χώρας αλλά αυτό που πραγματικά με ενθουσίαζε ηταν η αγάπη των Δανών για την χώρα τους.

eleni on 8 Δεκεμβρίου 2008 - 10:03 μ.μ. είπε...

Έχει πάει για 15 μέρες με το τμήμα του μεταπτυχιακού της.Ως τώρα μου είπε πως της αρέσει πολύ.Περιμένω με αγωνία να γυρίσει(πάντα μες το άγχος εγώ,επικοινωνώ 2 και 3 φορές την ημέρα) να μου πει αναλυτικά τις εντυπώσεις της.

kiki on 9 Δεκεμβρίου 2008 - 2:45 μ.μ. είπε...

Συμφωνώ απόλυτα για όλα όσα είπες περί "κατά πόσο ελέγχεται" ο καθένας στη δουλειά του. Άκουσα ότι ο τύπος εκνευριζόταν εύκολα, ότι ήταν ευερέθιστος κλπ κλπ. Και ποιος του πήρε το όπλο γι' αυτό; Ποιος τον έχωσε σε ένα γραφείο αντί να γυρίζει έξω με όπλο και περιπολικό; Κανένας...

witch of daffodils on 9 Δεκεμβρίου 2008 - 5:57 μ.μ. είπε...

και φοβήθηκα, και έκλαψα...

Ελευθερία on 9 Δεκεμβρίου 2008 - 9:17 μ.μ. είπε...

Και γω νατασσα μεσα στα μπλογκ ορισμενες φορες νομιζω οτι εχωελθει απο αλλο πανητη, πιστευω οτι δεν γραφουν αυτο που ελουν αλλα αυτο που θα ηθελαν να ειναι.Διαβαζω ωρες ωρες κατι αμπελοφιλοσοφιες τι να πω.Φιλια ελευθερια

Natassa on 9 Δεκεμβρίου 2008 - 9:31 μ.μ. είπε...

@kiki
η κατάσταση έχει ξεφύγει παντελώς ...δυστυχώς
και αυτός που θα ήθελε να του πάρει το όπλο θα τον σταμάτησε αυτός που θα έκανε την "εξυπηρέτηση".....


@ witch
άραγε υπήρξε μάνα που δεν έκλαψε?...


@ Ελευθερία
δυστυχώς Ελευθερία μου εγώ πολλές φορές νοιώθω ότι τα μπλογκς αντιγράφουν τις αντικειμενικές καθαρές ειδήσεις μας....