ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΣΤΗΝ ΖΩΗ.

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2007

Γκρεκάνοι, Grecia Salentina, Magna Grecia!... με μια μουσική ματιά.

Γυρίζοντας προχθές το βράδυ στο σπίτι άκουγα δεύτερο πρόγραμμα, το οποίο το βράδυ όπως και το ραδιόφωνο της ΝΕΤ μπορεί να γίνουν μεγάλη έκπληξη, ακούω λοιπόν ένα τραγούδι ιταλικό, και λίαν ξεσηκωτικό το οποίο δυστυχώς δεν πρόλαβα να ακούσω την παρουσίαση του αλλά για καλή μου τύχη στην συνέχεια η εκφωνήτρια ανάφερε ότι το συγκεκριμένο τραγούδι είναι ένα εργατικό τραγούδι και η εκτέλεση του ήταν από ένα συγκρότημα που συλλέγει τραγούδια κυρίως από τον Ιταλικό νότο και με επίκεντρο τις ελληνόφωνες περιοχές. Με το που φτάνω στο σπίτι αρχίζω την ανασκαφή στα cd μου και πολύ εύκολα βρίσκω ένα cd των Γειτονία ή Ghetonia από το Σαλέντο, χωρίς πολύ σκέψη βάζω το 5, το kalinifta, και παράλληλα ανοίγω το computer και αρχίζω να ψάχνω, πολύ γρήγορα βρίσκω τον τίτλο του τραγουδιού που άκουσα στο ραδιόφωνο και έγινε η αφορμή γι αυτή την ανάρτηση. Επρόκειτο για το Sciur Padrun ένα εργατικό τραγούδι από την Βόρεια Ιταλία που το τραγουδούσαν οι εργάτριες στους ορυζώνες. H παρακάτω εκτέλεση είναι από την Αnna Identici

έτσι λοιπόν το συγκεκριμένο τραγούδι με πήγε από τον βορά στον νότο να θυμηθώ τραγούδια που είχα να ακούσω χρόνια και επίσης να με κάνει να επιθυμώ διακαώς ένα ταξίδι από την Νάπολη μέχρι την Σικελία, και με επίκεντρο το Salento και την Calabria, να μείνω στα χωριά όπου οι Γκρεκάνοι αντιστέκονται σε όλες τις μελέτες περί αφανισμού της διαλέκτου τους και μιλούν ακόμα Griko - Γκρεκάνικα και φυσικά εξαιτίας ενός, δύο ή μερικών δεκάδων ανθρώπων γίνεται μια σοβαρή προσπάθεια διάσωσης της πολιτιστικής τους ταυτότητας. KΑΛΥΝΗΦΤΑ Τι έν΄γλυτσέα τούση νύφτα τι εν΄ώρια τσ εβώ ε πλώνω πενσέοντα σ εσένα τσ' ετού μπει στη φενέστρα σου αγάπη μου της καρδίας μου σου 'νοίφτω τη πένα. Εβώ πάντα σ' εσένα πενσέω γιατί σένα φσυχή μου 'γαπώ τσαι που πάω που σύρνω που στέω στη καρδιά μου πάντα σένα βαστώ Καληνύφτα σε 'φήνω τσαι πάω πλάια σου 'τι 'βω πίρτα πρικό τσαι που πάω που σύρνω που στέω στη καρδιά μου πάντα σένα βαστώ. Ακούστε και το Is oriamu, ένα τραγούδι που με αγγίζει στην καρδιά... από το φεστιβάλ "Οι Έλληνες συναντούν τους Έλληνες" (Φεβρουάριος 2007) με τον Roberto Licci και τους Εncardia. Απλά να σημειώσω ότι η μικρή έρευνα που έκανα, με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο Roberto Licci είναι ένας από αυτούς που κάνουν μια μεγάλη προσπάθεια στην διάσωση των γκρεκάνικων, έλληνας από το Salento που σχεδόν του απαγορευόταν να μιλά γκρεκάνικα διότι μόνο με τα ιταλικά θα μπορούσε να προοδεύσει στην ζωή του... E mmu sirni e kardia na su miliso Fse ci-ppu 'vo kratenno 'sti fsichi Ma su kanoscio fissa mes ta-ammaddia-mmu Ce olo to pansieri-mmu tori Eleune t’ ammaddia-mmu ka se recina Sto petto-mmu grammeni ‘se vasto Ce passio nifta to mussai-ssu t’ orio Ess’ ipuno, jelonta, to toro Ce ‘mpizzikata a fiddha tis kardia Ce ternasi sto jema-mu vasto Mia sikka ca mu fei tin amilia Ste mu skuriazi ammaddia, on e toro Ce l termasi ce sikka ce l lumera Mu sizi ghiani esu manexo Ce quai momento fse-su pao rotonta Sa ‘mbakkao fiuru pu jurei nero και η μετάφραση αυτού: Δεν θέλει η καρδιά να σου μιλήσει για κείνο που κρατάει μεσ' την ψυχή μα σαν κοιτάς εσύ μέσα στα μάτια την σκέψη μου διαβάζεις στην στιγμή. Λένε λοιπόν τα μάτια μου σε σένα βασίλισσα στο στήθος πως βαστώ και κάθε νύχτα την γλυκειά μορφή σου σε όνειρο χαρούμενο θωρώ. Και τρέμουνε τα φύλλα της καρδιάς μου και πυρετός στο αίμα μου κυλά σκοτείνιασαν τα μάτια και δεν βλέπω κι η ανάσα σου μου κόβει την μιλιά. Τον πυρετό, την φλόγα, το σκοτάδι μπορείς να διώξεις φως μου μόνο εσύ σ 'αναζητώ και ψάχνω την δροσιά σου σα διψασμένο μόνο γιασεμί. συνεχίζεται με τους GHETONIA, ENCARDIA, CANZONIERE GRECANICO SALENTINO κ.α. .... καλή ακρόαση ! θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Crazytourist1 και την Penny για την προθυμία τους να με βοηθήσουν να ανεβάσω τραγούδια γι αυτή την ανάρτηση από δικούς μου δίσκους. Ελπίζω στην επόμενη ανάρτηση να τα καταφέρω.

17 σχόλια:

KitsosMitsos on 28 Οκτωβρίου 2007 - 9:12 μ.μ. είπε...

Διαφορετική η προσέγγισή σου, αλλά συνεχίζει να με ταξιδεύει. Πώς το καταφέρνεις;

νατασσάκι on 28 Οκτωβρίου 2007 - 9:30 μ.μ. είπε...

Πολύ όμορφο ! Το kalinifta το αγαπώ πολύ, και το Is oriamu - δεν ήξερα τη μετάφραση, κι ευχαριστώ. Τα τραγούδια της Ελληνόφωνης Ιταλίας πάντα με συγκινούσαν..

Καλή εβδομάδα, Νατάσσα μου!

Natassa on 28 Οκτωβρίου 2007 - 10:37 μ.μ. είπε...

@kitsomitsos
μάλλον γιατί έχω πάντα το ταξίδι στο μυαλό μου...
σου έχω κάνει πρόσκληση να παίξεις παιχνίδι, κοίτα λιγο πιο κάτω!

@νατασσάκι
το Is oriamu με κάνει να νοιώθω κάτι πολύ διαφορετικό, δεν μπορώ να το περιγράψω... νομίζω ότι η φωνή του Roberto Licci βγάζει ένα απίστευτο πάθος. Το νοιώθω στην καρδιά μου...

argentina:_hellas on 29 Οκτωβρίου 2007 - 7:08 π.μ. είπε...

αξιζει να επισκεφτεις αυτα τα μερη εχω παει λογω δουλειας...μυριζει ελλαδα και φυσικα τα τοπια ειναι πανεμορφα...μπραβο για τα τραγουδια...θα πω στον συνεταιρο μου που θα παει ιταλια την επομενη εβδομαδα να μου φερει κανενα cd...besitos..

Natassa on 29 Οκτωβρίου 2007 - 10:19 π.μ. είπε...

@argentina_hellas
εννοείται ότι θέλω να πάω!
να σου φέρει cd να μου πεις και μένα τίτλους;) κατά καιρούς "αφοσιώνομαι" σε ένα μουσικό είδος και συνήθως έχει να κάνει με ένα ταξίδι που έκανα ή ένα ταξίδι που θέλω να κάνω, π.χ. όταν είχα πάει στον Λίβανο είχα πάρει πολλά cd αραβικής μουσικής, τότε ανακάλυψα και την Fairuz μια από τις συγκλονιστικότερες φωνές που έχω ακούσει ποτέ, η μουσική άλλωστε είναι ένας τρόπος να ταξιδεύεις...
καλημέρα και καλή εβδομάδα :)
υ.γ. είσαι ευχαριστημένος από τα αποτελέσματα των εκλογών ?

argentina:_hellas on 29 Οκτωβρίου 2007 - 6:50 μ.μ. είπε...

και ναι και οχι απο τις εκλογες απλα ο ΚΙΤΣΙΝΕΡ ηταν η μοναδικη λυση γιατι βοηθησε την χωρα πολυ μετα την οικονομικη κριση..φυσικα με 2 γυναικες μπροστα ισως κατι καλο γινει

Natassa on 29 Οκτωβρίου 2007 - 11:00 μ.μ. είπε...

Μακαρι... μένεις στο Buenos Aires ?

Crazy Tourists on 29 Οκτωβρίου 2007 - 11:23 μ.μ. είπε...

Χαρά μου που βοήθησα!Γνώρισα και ένα είδος μουσικής που αγνοούσα...Ενδιαφέρουσα ανάρτηση.
CrazyTourist1

Penny on 30 Οκτωβρίου 2007 - 2:35 π.μ. είπε...

Πάρα πολύ καλό το ποστ! Θα το μελετήσω, όπως είχα κάνει και για εκείνο με την Κάλλας! Τα υπόλοιπα sites, που έχουν προτείνει οι φίλοι στα spaces είναι τα:
www.mp3sparks.com, http://azureus.sourceforge.net, http://www.utorrent.com, http://isohunt.com, http://www.limewire.com
Προσωπικά, έχω χρησιμοποιήσει το πρώτο και το εμπιστεύομαι..

argentina:_hellas on 30 Οκτωβρίου 2007 - 4:56 π.μ. είπε...

ναι μενω στο buenos aires λογω δουλειας αλλα και γιατι η οικογενεια μου ειναι απο αργεντινη..... οι δικοι μου εδω ειναι παντου στην αργεντινη και ετσι παω σε πολλα μερη και βλεπω την χωρα των δικων μου απο ολες τις οψεις... ...φυσικα δεκεμβριο θα γυρισω πισω αλλα το μαιο θα ξαναπαω για δουλεια...

Natassa on 30 Οκτωβρίου 2007 - 9:48 π.μ. είπε...

@crazy1
χαίρομαι που το ποστ μου έγινε αιτία να γνωρίσεις τα γκρεκάνικα.
@πέννυ
αξίζει να ακούσεις τα τραγούδια
να προσέξεις την γλώσσα, για μένα που κατέχω το κρητικό ιδίωμα είναιίσως πολύ πιό εύκολο να καταλάβω τι λέει. Υπέροχα τραγούδια. Κάποια στιγμή θα προσπαθήσω να φτιάξω και άλλο ένα ποστ και να σας μεταφέρω την ερευναπου έκανα για την γλώσσα και τα έθιμα.

witch of daffodils on 30 Οκτωβρίου 2007 - 10:11 π.μ. είπε...

η γλώσσα, αυτή η γλώσσα, η ιστορική συνέχεια, γρήγορα προσπερνάει το μυαλο και βρίσκει κατευθείαν στόχο: την καρδιά.

πολύ ωραίο κόρη μινωίτισσα :)

Natassa on 30 Οκτωβρίου 2007 - 10:37 π.μ. είπε...

@witch
ευχαριστώ :)
... είναι αυτός ο συνδυασμός γλώσσας και μουσικής ... εγώ προσωπικά το βρίσκω συγκλονιστικό, πολύ θα ήθελα να έχω την τύχη να ακούσω Live τον Roberto Licci.

oneiromageiremata on 30 Οκτωβρίου 2007 - 10:42 π.μ. είπε...

Εκείνο που με ξετρελαίνει σ' αυτά τα τραγούδια είναι τα μισοελληνικά-μισοϊταλικά λόγια. Πολύ μ' αρέσει...

Natassa on 30 Οκτωβρίου 2007 - 11:32 π.μ. είπε...

@oneiromageiremata
e mmu sirni e kardia na su miliso
... kai sta kritika
δεν μου σύρνει η καρδιά να σου μιλήσω
...
πιο σ αρέσει πιο πολύ το kalinifta η το Is oriamu ?

oneiromageiremata on 31 Οκτωβρίου 2007 - 12:03 μ.μ. είπε...

Τα σαλοκαίρια...(καλοκαίρια) :-)

Σοφία on 1 Νοεμβρίου 2007 - 11:07 μ.μ. είπε...

Καταπληκτικό ποστ! Μπράβο, Νατάσσα.